තරු එලිය

 ලොවම නිදනා සොදුරු යාමේ 

කළු වලාකුල් නොමැති අබරේ 

එකම එක තනි තාරක්වක් 

මග කියන්නට පෙරට ආවේ .............

මග අසාගෙන පුංචි තරුවෙන් 

ගෙවා ගිය කල දුර ගමන් 

නොදැනීම හිරු නැගී ආවා 

තරුව නොපෙනී ගියේ සැනින් .....

අතොරක් දුක් ගැහැට විදින්ට 

සිදු වුනා හිරු සැඩ කමින් 

නිහඩ සමයක පෙනුන  තරුවක 

අරුත හැදිනෙමි මම ඉතිං .............

ඒ ආදරේ සුන්දරත්වය

 

මම දැක්කා ඒ දෙන්නගේ ආදරය 7 වසරේදී ඒ දෙන්නා උසස්පෙළ ගණිතය කලේ ,ඒ ආදරේ සුන්දරත්වයට 7 වසරේ පුංචි මම ආශිර්වාද කළා ඉත සිතින් මගේ යටි සිතින් .11 වසරේදී ඔයාලා දෙන්නගේ කතාව මම ඇහුව්වා , රුපවාහියෙන් දුටුවා ,කරුණාසේන ජයලත් ඔය දෙන්නා එකතු කරලා වෙන් කරලා ලොකු ආන්දෝලනයක් ඇති කළා ,එක සුන්දර විරහවක් වුනා .මට සුගත් වෙන්න වත් ,දම්මි කෙනෙක් වත් හමුවුනේ නැහැ ,ඉස්කෝලෙදි ,මොකක්දෝ පුංචි බයක් තිබුනා මටත් එක තෙරුන් ගන්න බැරි වුනා එදා ,උසස්පෙළ පන්තියේදී අර 7 වසරේදී දැකපු දෙන්නා වෙන් වෙලා ගියාලු ,ඒ එක්කෙනෙක් අනිත් කෙනාගේ නම කව්කට්ටෙන්  කොටලා තිබුන පොතක් මට යාලුවෙක් පෙන්නුවා .එක මට ලොකු කම්පනයක් ඇති කළා .මට වුනේ නැති වුනත් වුනා වගේ ,ඉස්කෝලේ දෙන්නයි ගොළු හදවතේ ඔය දෙන්නයි මම සමානකම්  හෙව්වා සුගත් හා ඉස්කෝලේ අය්යයි  දෙන්නම එකම ලක්ෂණ තිබුනා .පෙනුම් පොඩ්ඩක් වෙනස් හැසිරීම එක වගෙයි ,දම්මි නම් ඉස්කෝලේ එක්කෙනා කොන්ඩේ කොට්ට කපලා හිටියා මුහුණේ පිම්පල් නිසා රතු වෙලා දෙන්නම සුදුයි ලස්සනයි .ඔහොම කාලයා ගෙවිලා ගියා ,

කොහොම හරි දම්මි හමු වුනා ,ඒ කැම්පස් එකේදී 

එක සුන්දරයි . එක කියන්නම් පද කීපයකින් 

දයාබර දම්මි,

ඉස්කෝලේ ගිය දහතුන් අවුරුද්දට

හමුවුනේ නැහැ......

කැම්පස් එකේ හතර අවුරුද්දේ

අහලකටවත් ආවේ නැති ඔයා

ෆයිනල් එග්සෑම් එකෙන්පස්සේ

මම දැක්කා

බිව්වේ නැතුවම් මම

හිත හදාගෙන දැන් ගොඩක් කල් ගිහින්

මං තරහ නැහැ

මිට......

සුගත් 

ඉසුරුමුනියේ පෙම් යුවල නම්

ඉසුරුමුනියේ පෙම් යුවල නම්

වෙන් වෙන්න පෙර ගල් වුනා

පුරා දහතුන් වසක් සිටි නුබ

නොකියාම යන්නට ගියා …………………

 

නුබද මට දුන් මා නුබට දුන්

ප්‍රේමයක්  ශේශව  ගියා

නොරත රත යා දෙකම බොද වි

වෙන් වෙලා මැකිලා ගියා …………….

 

සොබා දහමට මිනිස් වගයට

මුහුන දෙන්නට බැරි වුනා

අපි අපෙ නොව තනි චරිත වි

කොහෙදො ඈතක ගියා ………………..

සිව් වසරක් තුල පෙම් සිහිවටනය

සිව් වසරක් තුල පෙම් සිහිවටනය 

නෙතු සතුටක් වේවා 

මින් මතු කිසිදා ලබන සැදාවක 

අප නෙතු හමු වේවා !

සුදර්ශි පියසේ chemistry යායේ 

රාහුල පාරේ තුරු සෙවනැල්ලේ

නිහඩව වැලපෙන මගේ පෙම් සටහන් 

මගේ සිතින් යලි මැකී නොයාවි ................

නැවතත් හමු වෙමු පෙර දෙන්නා සේ 

මින් මතු දිනයක අප දෙදෙනා ..........

කුණු ඇල පාරේ ගුරු කුල අයිනේ 

නුපේ හන්දියේ පොලිසිය පාරේ 

අදත් දකින විට මතුවන හැගුමන් 

දෙසිතක සැගවී  මැකී නොයාවි 

නැවතත් හමු වෙමු පෙර දෙන්නා සේ 

මින් මතු දිනයක අප දෙදෙනා ..........

අම්මා

                             

                              

පුතේ උඹ මට රජෙක් කී  යැයි.

අම්මගේ හඬ ඇසෙනවා.

අම්මා දුන් රජ කිරුල ඔලුවේ.

දිලිසෙමින් හිත හඬනවා........

රජ කරන්නට දිරි දෙමින් මට.

අම්ම ගත් දිරි දැනෙනවා.

මගේ අම්මට හැමදාම මම.

 බුදුන්  වෙන්නට පතනවා...........

කාලයෙන් ආපස්ස වෙත ගොස්.

තුරුලු වෙන්නට හිතෙනවා.

එදා මගේ දුක් කඳුළු පිස දෑ.

අම්මා කොහේ දැයි සොයනවා......... 

කිසිත් නොමැතිව ලොවේ කොතැනක.

තනිකමක් මට දැනෙනවා. 

අනේ අම්මේ ඒ කතාබහ.

හීනෙනුත් මට ඇසෙනවා............

~~ නූතන සත්ති කුම්භ දා වත ~~

 එකම කඳවුරේ ඉඳිමින් 

අවි පුහුණුව ලබා එකට

හොදම වෙඩික්කරුවන් වී 

මුල් ඇගයුම ලබා සමව

තරු පටි වල අණ පිළිපැද 

ගාමිණී ආවා උතුරට 

කටු දෙණිවල වන බිම්වල 

රැක සිටියා රුපු ගිනිභට

ගරු මැතිඳගෙ ඔෆර් එකට 

අමරේ ආවා දකුණට 

කාර් බාර් මන්දිරවල 

රැක සිටියා කය ඍජු කොට

අලිමංකඩ කදවුර බිඳ 

පර සතුරා නැගි හෙනකඳ 

එනු වලකා එඩි පෑ සඳ 

හෙළ දෙරණට විය සකි සද

ගරු මැතිඳා පවරපු වැඩ 

මිලි නමයට පිහි තුඩකට 

ඉටු කෙරුවා කෙස් ගහටම 

සිඹ පාතාලයේ පතුලම

සීල් තියපු දෙන කරමත 

සිංහ කොඩිය ඇත ඒ මත 

ගාමිණි නිහඬයි හිතවත 

වෙඩිමුර හඬවයි හදවත

තවත් බොහෝ රහස් අතර 

සැඟ වූ අවි එයි මුලටම 

අමරෙ නිහඬ නොකලානම් 

කැළඹෙයි පරසක්වලක්ම

විරුවන් නරුමයන් අතර 

තරණය වන සහසක් සිත් 

එකට ගැටී අකුණු වැදී 

මල හිරු වැටුණා මුහුදට 

ගිගුම් හඬට මුහුණ නොදී 

සැඟව ගියා අටවක සඳ

එකම අහස ඉහළ ඉඳන් 

මේ හැම සන්තෑසියක්ම

නොදුටුව සේ ඉන්නා සැටි

සැගවිය හැක දැන් කදිමට

නිර්මාණ අයිතිය 

~~සේනක පල්ලියගුරුගේ~~

මටත් තිබුනා ප්‍රේමයක්

එහෙම දිනයක් අසාවත් නැති 

හැමදාම ආදරෙන් සිටි අපි 

කිසිදු අහිතක් තුන් හිතක නැති 

අපේ ප්‍රේමය සොදුරු වෙන්නැති .........

වියෝගය ගැන අසා නැතිදා 

දැනුම පත් ඉරු තුලම රන්දා 

කෙලි කවට සිනහාම  රන්දා 

නික්මෙතැයි තුන් හිත නොරන්දා 

අමාවක කළුවර උදාවී 

එකදු තරුවක් මග නෙපෙන්වී 

සියලු පැතුමන් ගියත් පාවී 

තවම සිත ඇත නුබට යාවි .......

තනිකම තවම තියෙනව

 පුරා විසි වසරක් ගෙවී ගොස් 

දුටුව නාවල හන්දියේ 

අපි තැබිලි බී පවස  නිමවූ 

සිසිල දුන් කොට්ටම්බ ගසේ .............

හිතා ගන්නට බැරි තරම් උස 

ඉහළ ගොස් ඇත කද ගසේ 

සිතේ තනිකම තවම තියෙනව 

ගසේ උසට්ම රිසි ලෙසේ........

සිනා කෙලි කවටින් පිරි ගිය

සොදුරු සැගවුන ඒ යුගේ 

ජිවිතේ යලි එන්නේ නැති බව 

දන්නේ අපි දෙන්නාම නේ ............

නොදකින මට

 නොතේරේ තවම මට 

ආදරයේ සොඳුරු හැගුම්

ඔබෙ දෑසින් ගලා හැලේ....

සිත කළඹන වදන් වැලක්

සවන් පුරා නිතර ඇදේ...

නොපෙනෙන හෙට

නොදකින මට

සොඳුරු ලොවක

දසුන් මැවේ...

ඔබ මගෙ යැයි

මා ඔබෙ යැයි

නිතරම ඔබ

කියනු ඇසේ....

දෑස වසා එබෙන කලට

පැනයක් මා

සිතට නැගේ....

සැබවින් ඔබ

සිත පත්ලේ

මා වෙනුවෙන්

ඉඩ තිබේ ද?...

සඳ එළියට

මංමත් වූ

කණමැදිරියා

මා නොවේ ද?

නි ර් මා ණ  අ  යි ති ය

----මා ලා  මං ග ලි කා-----